Punktem wyj˜cia dla fikcyjnej historii opowiedzianej w filmie, jest historia prawdziwa: dzieje zdumiewaj¥cego i niezwykˆego, co istotne, autentycznego polskiego fenomenu - powstaˆej na —l¥sku, gminy okultystycznej, dziaˆaj¥cej w latach 30-tych i w dwóch pierwszych dekadach powojennych. Janowska Gmina skupiaˆa wyznaj¥cych okultyzm malarzy naiwnych, którzy pod przywództwem Teofila Ociepki uprawiali sztuk© przepeˆnion¥ fantastyk¥, przypisuj¥c swoim obrazom tak¾e znaczenie metafizyczne. Fenomen ten byˆ ˜wiadomie faˆszowany przez wˆadze PRL i zaistniaˆ tylko i wyˆ¥cznie, dzi©ki wspomnianemu malarstwu, które w kilku przypadkach (Teofil Ociepka, Erwin Sówka) osi¥gn©ˆo ˜wiatowy sukces. Jednocze˜nie ukryta zostaˆa jej faktyczna przyczyna i «ródˆo: hermetyczne nauki i alchemiczne praktyki oraz teozofia janowskich okultystów.
Mimo, ¾e film opowiada histori© caˆkowicie fikcyjn¥, to jest ona niezwykle silnie zakorzeniona w faktach. Wszystkie postaci - ich losy, charaktery, pogl¥dy i d¥¾enia; wszystkie zdarzenia i sytuacje, a tak¾e aura duchowa i emocjonalna filmu - s¥ konsekwentnie wywiedzione z rzeczywisto˜ci - specyfice —l¥ska, który od lat 20-tych jawiˆ si© jako szczególna enklawa kulturowa. Rodzimi mieszkaäcy, odci©ci zarówno od polskiego pnia, jak i od niemieckiej elity, tworzyli odr©bn¥, zamkni©t¥ formacj© kulturow¥, w której przechowaˆy si© tradycje, wr©cz archaiczne wierzenia, obyczaje i rytuaˆy; wszechobecna byˆa magia, powszechna - wiara w realne istnienie najrozmaitszych "stworów". To, a tak¾e, niezwykle intensywne w Polsce mi©dzywojennej, zainteresowanie parapsychologi¥ i naukami hermetycznymi spowodowaˆo, i¾ Janów staˆ si© wa¾nym o˜rodkiem okultystycznym. A to za spraw¥ elektryka z kopalni "Keiser" - Teofila Ociepki, który jako ¾oˆnierz niemiecki, podczas I wojny ˜wiatowej zetkn¥ˆ si© z popularn¥ i na obszarach Niemiec wiedz¥ ezoteryczn¥. Lektura traktatów okultystycznych, "ksi¥g tajemnych" w konsekwencji zaowocowaˆa kontaktami z niemieck¥ Lo¾¥ Ró¾okrzy¾owców, której Mistrz Filip Hohmann z Wirtembergii dokonaˆ okultystycznego "wtajemniczenia" Ociepki. Ociepka uzyskaˆ status Mistrza Tajemnych Nauk (mógˆ samodzielnie naucza† i "gˆosi† Prawd©") i po powrocie do Janowa stworzyˆ wokóˆ siebie gmin© okultystyczn¥.
Akcja wˆa˜ciwa filmu rozpoczyna si© w roku 1953. Poprzedzaj¥ j¥ jednak sceny retrospektywne z roku 1939, kiedy to w gronie uczniów umiera Mistrz. Na ˆo¾u ˜mierci namaszcza swego nast©pc© Teofila i przekazuje - oprócz tajemnych ksi¥g i znaków - potrójne proroctwo: wybuch wielkiej wojny, inwazj© ˜wiata astralnego i rz¥dy jego demonów oraz zniszczenie ludzko˜ci przez promieä Saturna, kiedy ta ostatecznie sprzeniewierzy si© prawu moralnemu i boskiemu.
Wybuch II wojny ˜wiatowej i pó«niejszy Stalinizm, czˆonkowie gminy odczytuj¥ jako wypeˆnienie si© dwóch proroctw. W obawie przed trzecim i ostatnim apokaliptycznym proroctwem, przyst©puj¥ do dziaˆaä maj¥cych na celu ocalenie ziemi poprzez zˆo¾enie ofiary - niewinnego mˆodzieäca.
Utrzymany w konwencji poetyki "realizmu magicznego", Angelus ˆ¥czy w jedn¥ caˆo˜† dwa skrajnie ró¾ne, wr©cz wykluczaj¥ce si© elementy rzeczywisto˜ci - to, co konkretne, namacalne, sprawdzalne (—l¥sk roku 1953, codzienne ¾ycie i praca górników) z tym co irracjonalne, fantastyczne, magiczne, wizyjne (obrazy, praktyki okultystyczne). Wewn¥trz tej poetyki mie˜ci si© caˆe bogactwo tonacji emocjonalnych i stylistycznych - od realizmu po magiczny surrealizm; od komizmu po tragizm i patos; od sensacyjnych w¥tków po sceny symboliczne.
Przesˆanie i sens filmu to z jednej strony obrona poetyckiej, metafizycznej wra¾liwo˜ci i wyobra«ni, postawy poszukiwania Tajemnicy i Sensu; z drugiej - realna obrona czˆowieka przed niszcz¥cym jego duchowo˜† materializmem, technicyzmem, totalitaryzmem. Historia bohaterów Angelusa zwraca uwag© na inn¥ gˆ©bsz¥ rzeczywisto˜†, wyzwala my˜l i wyobra«ni© widza z kolein i rutyny codzienno˜ci.
Najnowszy film Lecha Majewskiego, wysmakowana plastycznie i obfituj¥ca w liczne odwoˆania kulturowe opowie˜† o miˆo˜ci i ˜mierci, jest adaptacj¥ wcze˜niejszej jego powie˜ci Metafizyka . Jej gˆ¢wni bohaterowie to Luis, in¾ynier okr©towy, samotnik ¾yj¥cy w ˜wiecie podyktowanym zasadami symetrii i arytmetyki, i ˜miertelnie chora Bea - Wˆoszka urodzona w Londynie, zafascynowana malarstwem Hieronima Boscha , ˜redniowieczn¥ alchemi¥ i mow¥ symboli. 
Ewangelia wedˆug Harry'ego , wy˜wietlana te¾ pod tytuˆem Pustynny lunch , powstaˆa w 1993 r. we wsp¢ˆpracy polsko-amerykaäskiej. Zdj©cia kr©cono na najrozleglejszych w Europie —rodkowej wydmach w Sˆowiäskim Parku Narodowym, a w obsadzie znale«li si© aktorzy amerykaäscy i polscy, m. in. W gˆ¢wnej roli zadebiutowaˆ Viggo Mortensen (znany z roli Aragona w trylogii Wˆadca Pier˜cieni ). Krytyka okre˜liˆa Ewangeli© wedˆug Harry'ego jako "biblijn¥ oper© mydlan¥", gorzk¥ satyr© na Ameryk© i wsp¢ˆczesn¥ cywilizacj©, w kt¢rej surrealizm przeplata si© z dosˆowno˜ci¥, banaˆ z misterium, patos z grotesk¥. Re¾yser podzieliˆ sw¢j film na cz©˜ci - rozdziaˆy, nadaj¥c im nazwy ksi¥g Pisma —wi©tego lub wymy˜laj¥c w tym duchu wˆasne. Ewangelia wedˆug Harry'ego to opowie˜† o rozpadzie zwi¥zk¢w, ˜mierci uczu†, dehumanizacji ¾ycia w niedalekiej przyszˆo˜ci. Pacyfik wysechˆ (przyczyna katastrofy nigdy nie zostaje wyja˜niona), za˜ Kalifornia zamienia si© w pustyni©. Wes i Karen, mˆode maˆ¾eästwo, usiˆuj¥ wsp¢ˆ¾y† ze sob¥, ale nawet seks sprawia im b¢l. Jedynym, kt¢ry zachowuje siˆy witalne, jest Harry, poborca podatkowy. 
Film Lecha Majewskiego to utrzymany w czarno-biaˆej tonacji, lapidarny zapis ostatnich dni z ¾ycia kultowego, ˜l¥skiego poety Rafaˆa Wojaczka. Podejmuj¥c pr¢b© przebicia si© przez legend©, kt¢ra otaczaˆa poet© ju¾ za ¾ycia, wykorzystuj¥c fakty z jego tragicznej biografii, re¾yser pokusiˆ si© o stworzenie filmu wychodz¥cego poza same ramy ¾ycia jednostki, w kierunku stworzenia bardziej uniwersalnego spojrzenia na kondycj© czˆowieka-artysty w rzeczywisto˜ci, w kt¢rej de facto nie ma dla niego miejsca. 
Utw¢r oparty na autobiograficznych w¥tkach, obecnych we wczesnych wierszach tw¢rcy, jest przeniesieniemw ˜wiat filmu - wcze˜niejszej inscenizacji opery o tym samym tytule. Stanowi on poetyck¥ wizj© ¾ycia trzyosobowej rodziny zamieszkuj¥cej trzecie pi©tro pewnej starej, zaniedbanej kamienicy... 